คณิสรามาอยู่กับไคโรครบหนึ่งสัปดาห์แล้ว ซึ่งช่วงนี้เขามีเดินทางไปดูงานต่างประเทศ หญิงสาวจึงใช้ชีวิตได้สะดวก ส่วนเรื่องงานเธอยังคงไปทำงานทุกวัน โชคดีที่ได้ย้ายมาทำงานเป็นล่ามให้นักท่องเที่ยว
“ผมให้ครับ” นักท่องเที่ยวชาวจีนยื่นน้ำมาให้คณิสรา พร้อมกับส่งยิ้มให้
“ขอบคุณค่ะ” เธอไม่ปฏิเสธน้ำใจของเขา การผูกมิตรไว้ก็ไม่เสียหาย วันนี้เธอได้มาดูแลนักท่องเที่ยวชาวจีนกลุ่มหนึ่งที่ได้เข้ามาพักที่โรงแรม
“อากาศร้อนดื่มน้ำดีกว่าครับ”
“ค่ะๆ” เธอเปิดขวดน้ำและดื่มไปเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงแขกไม่ค่อยเยอะเท่าไร หลังจากนั้นเขาจึงชวนเธอคุย แต่เวลาผ่านไปแค่สิบกว่านาที เธอเหมือนว่าจะง่วงนอนมาก
“คุณไหวมั้ยครับ ไปพักผ่อนก่อนมั้ย”
“ม ไม่ค่ะฉันขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน” คณิสราลุกขึ้นแต่ต้องนั่งลงที่เดิมเหมือนว่าโลกกำลังหมุน เปลือกตาหนักอึ้งจนไม่สามารถประคองสติได้
“หึ ก็แค่นี้”
ชายหนุ่มอุ้มคณิสราเข้าไปในห้องพ
