คนตัวเล็กค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เธอกินน้ำขวดนั้นและไม่ได้สติอีกเลย เมื่อคิดได้จึงดีดตัวลุกนั่งและรีบลงจากที่นอน
คณิสราเดินไปเปิดม่านออกทำให้เห็นวิวทะเลที่ไกลสุดลูกหูลูกตา เธอรีบเดินไปเปิดประตูแต่ถูกล็อกจากข้างนอก
ปัง ปัง ปัง
“ช่วยด้วยค่ะ มีใครอยู่มั้ย” คณิสราทั้งเคาะทั้งทุบประตูแต่ไม่มีเสียงตอบรับ สรันคิดจะทำอะไรกันแน่ถึงต้องทำถึงขนาดนี้
แอด
“ตื่นแล้วเหรอ” สรันเดินเข้ามาอีกไม่นานไคโรคงจะตามตัวคณิสราเจอ สาวน้อยที่น่าทะนุถนอมคนนี้ทำไมถึงตกไปอยู่ในมือคนแบบนั้นได้
“คุณสรันทำบ้าอะไรของคุณ”
“ทำ? ทำให้มันเจ็บไงเหมือนที่พ่อมันทำกับพ่อของพี่”
“แล้วครีมเกี่ยวอะไรด้วย” เธอไม่รู้ว่าพวกเขามีเรื่องบาดหมางอะไรกันแน่ คณิสราถอยหลังมาจนชนกับเตียงและล้มลงไป
“น้องครีมเป็นคนที่มันรักยังไงละ”
“จะทำอะไรปล่อยครีมนะ”
“ถ้ายอมพี่ดีๆ ก็ไม่น่าเจ็บตัวเยอะ” สรันทาบทับตัวคณิสราไว้แ
