หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...
หลังจากวันนั้นที่ไมเคิลโดนพี่ชายอย่างแดเนียลสวดยับเรื่องการทำงาน เขาก็ตั้งใจทำงานมากขึ้น เพื่อทำให้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนเหลวไหลขนาดนั้น และการทำงานของเขาก็มีน้ำขิง ยัยเลขาหน้าเด็กของเขาช่วยเป็นอย่างดี
การที่ต้องทำงานด้วยกัน ทำให้ช่องว่างระหว่างคนสองคนลดน้อยลง แต่ก็มีบางครั้งที่ทำงานอยู่ก็มีโทรศัพท์เข้ามาขัดจังหวะ ทำให้ยัยเลขาหน้าเด็กทำหน้าเหมือนไม่พอใจ วันนี้ก็เช่นกัน...
"ครับน้องแตงโม ยังไงถ้าพี่พอมีเวลา พี่จะรีบไปรับมาทานข้าวนะครับ แต่ช่วงนี้งานพี่ยุ๊งยุ่ง พี่ไม่ได้มีใครจริง ๆ ครับ ทำแต่งานอย่างเดียวเลย" ไมเคิลพูดโทรศัพท์กับแตงโม หนึ่งในบรรดาสาว ๆ ของเขาอย่างอารมณ์ดี โดยมีน้ำขิงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงหน้าโต๊ะทำงาน
ปังงงงง !!!
น้ำขิงยกแฟ้มขึ้นมาแล้ววางลงแรง ๆ เมื่อเห็นว่าท่านรองประธานมัวแต่คุยโทรศัพท์ โดยที่ลืมไปว่ายังมีงานที่ต้องทำอีกมากมาย
"แค่นี้ก่อนนะครับน้องแตงโม
