ติ๊ง~
ลิฟต์เปิดออก โดยที่ไมเคิลลากกระเป๋าออกมาและใช้คีย์การ์ดแตะที่ประตูและเปิดเข้าไป น้ำขิงมองซ้ายมองขวาและถามขึ้นอย่างสงสัย
"แล้วห้องของขิงล่ะคะ ชั้นนี้มีห้องเดียวเหรอคะ"
"ห้องคุณก็ห้องนี้ไง เรานอนห้องเดียวกัน" ไมเคิลพูดขึ้นเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่อีกคนนั้น...
"ฮะ... นอนห้องเดียวกัน" น้ำขิงพูดพร้อมกับยกมือขึ้นกอดอกตัวเองเอาไว้เหมือนป้องกันตัว
"ทำไมทำท่าอย่างนั้น นี่เป็นเพนต์เฮาส์ที่มีห้องนอนหลายห้อง ผมไม่ได้บอกว่าเรานอนด้วยกันสักหน่อย แค่นอนห้องเดียวกัน" ไมเคิลพูดขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เขากลอกตามองบน น้ำขิงเป็นผู้หญิงคนแรกเลยนะ ที่ไม่อยากจะนอนห้องเดียวกันกับเขา
"หรืออยากนอนห้องเดียวกันกับผม หน้าตาแบบนี้คิดอะไรไม่ดีกับผมหรือเปล่าเนี่ย" ไมเคิลเห็นอีกคนที่แสดงสีหน้าโล่งอกก็อดไม่ได้ที่จะแหย่
"บ้า... ไม่ใช่สักหน่อย จริง ๆ ให้ขิงไปนอนห้องพักธรรมดาก็ได้นะคะ หรือมีบังกะโลติดริมทะเลก็ยิ่งดี
