เช้าวันถัดมา...
น้ำขิงมาทำงานแต่เช้าอย่างอารมณ์ดี และจังหวะนั้นไมเคิลก็เดินมาเพื่อจะเข้าห้องทำงานเหมือนกัน
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ไมค์" น้ำขิงทักทายขึ้นเสียงหวานปานน้ำผึ้ง
"เดี๋ยวนะครับ... เมื่อกี้คุณขิงเรียกผมว่าอะไรนะ" ไมเคิลที่กำลังจะเปิดประตูห้องทำงานถึงกับชะงักไปทันที
"ก็เรียกพี่ไมค์ไงคะ หรือเรียกไม่ได้คะ จะได้ไม่ต้องเรียก" น้ำขิงพูดขึ้นมาอย่างแง่งอนพร้อมกับยู่หน้าใส่เขา
"เรียกได้ครับ เรียกเลย น้องขิงจะเรียกพี่ว่า... พี่ไมค์หรือที่รักก็ได้เลยครับ" คราวนี้ไมเคิลถลาเข้าไปหาน้ำขิงและพูดขึ้นอย่างดีใจ แถมยังเรียกเธออย่างสนิทสนมอีกด้วย
"ให้มันน้อย ๆ หน่อยค่ะ แค่พี่ไมค์ก็พอ" น้ำขิงพูดขึ้นพร้อมกับหน้าแดงก่ำ
"ว่าแต่ทำไมวันนี้ถึงยอมเรียกพี่แบบนี้ครับ รู้มั้ยว่าพี่รอให้น้องขิงเรียกพี่แบบนี้มาตลอดเลย" ไมเคิลถามกลับไปอย่างแปลกใจ
"ก็ขิงมาคิด ๆ ดูแล้ว ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ขิงว่าจะให้โอกาสเราสองคน ได้มา
