บทที่ 5 อ่อยแล้วอ่อยอีก

พิมรตายืนล่อนจ้อนอยู่หน้ากระจก ขณะที่จับจ้องไปยังเงาสะท้อนของตนที่ปรากฏอยู่บนนั้น ภาพของหญิงสาวหุ่นอวบอั๋นที่แม้จะยังมีสัดส่วนโค้งเว้าอย่างเห็นได้ชัด ทว่าพุงหมาน้อยที่ยื่นออกมานิด ๆ กับนมและก้นที่ใหญ่บึ้มจากการมีลูกนั่นกลับทำให้เธอดูอ้วนกว่าความเป็นจริงเอามาก ๆ คือก็พอเข้าใจได้อยู่หรอก ว่าพออายุเข้าเลขสามระบบเผาผลาญมันจะแย่ลงมาก แต่หุ่นแบบนี้มันคงไม่น่าดึงดูดใจสำหรับหนุ่ม ๆ เท่าไหร่นัก ซึ่งมันทำให้จ๊ะจ๋าอดที่จะรู้สึกเซ็งไม่ได้ หลังจากวันนั้นที่เธอบังเอิญไปได้ยินใบชาเรียกหาตนตอนกำลังช่วยตัวเอง มันก็ทำให้สาวเปลี่ยวอย่างเธอมีอารมณ์มากอย่างที่ไม่ได้มีมานาน พูดตามตรงว่าเธอไม่ได้เสียวจนน้ำแตกแบบนั้นมาหลายปีมาก แต่เด็กคนนั้นสามารถทำให้เธอเ****นขนาดนั้นได้ เพียงแค่จินตนาการภาพตอนที่ถูกเขากลืนกินด้วยความตะกละ เอาจริง ๆ เราก็อยู่ในบ้านเดียวกันมาสักพักใหญ่ ๆ เลยรู้จักนิสัยใจคอกันมาประมาณหนึ่ง ว่าชานนท์เป็นคนดีที่ประวัติขาวสะอาดคนหนึ่งเลยละนะ ซึ่งไหน ๆ เราก็คงต้องอยู่กันแบบนี้อีกสักพัก และใบชาเองก็ไม่มีพันธะ ดังนั้นถ้าเราจะ 'เอากัน' มันก็คงไม่เสียหายตรงไหน ก็เธอโสด เขาก็โสด แถมพวกเราก็ดูจะมีความต้องการที่ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ดังนั้นถ้าเธอจะ 'อ่อย' เขา มันก็ไม่น่าจะมีปัญหา ไหน ๆ ใบชาก็เป็นหนุ่มในสเปคของเธอมาตั้งแต่แรกแล้วนี่นา ทั้งการมีคนให้ช่วยระบายความเงี่ยน ยังไงมันก็ดีกว่าการช่วยตัวเองเป็นไหน ๆ แน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดไปไกลถึงขนาดว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์จากนายจ้างลูกจ้างเป็นคนรัก เพราะถ้าแค่มีเซ็กส์กันแล้วมโนไปถึงขั้นนั้น อันนี้จ๊ะจ๋าก็ว่ามันเกินไป เธอคิดว่าสถานะ 'คู่นอน' เหมาะสำหรับเราทั้งคู่ในตอนนี้ แต่ถ้าหลังจากนั้นใบชาคิดจะพัฒนาต่อ เธอก็ไม่ได้จะปิดโอกาสแต่อย่างใด แต่เรื่องพวกนั้นพิมรตาคิดว่าปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตดีกว่า ตอนนี้พิมรตาคิดว่า ตัวเองควรกังวลเรื่องในปัจจุบันมากกว่า เพราะขนาดเธอให้ท่าไปตั้งขนาดนั้น ชานนท์ยังทำเฉยได้อยู่เลย! คือหลังจากวันนั้น จ๊ะจ๋าก็พยายามขุดสกิลยั่วผู้ที่เคยใช้ตอนสมัย สาว ๆ ออกมาใช้ตั้งไม่รู้เท่าไหร่ ทั้งแกล้งใส่เสื้อผ้าบาง ๆ รัด ๆ เวลาอยู่ใกล้ใบชา ทั้งแกล้งโก้งโค้งเก็บเอกสารตอนที่เขามาช่วยงานที่ห้องทำงาน หรือแม้กระทั่งโนบราเวลาอยู่บ้านด้วยซ้ำ ถ้าจะบอกว่าใบชาเห็นแต่ละอย่างที่เธอทำแล้วไม่มีอารมณ์ มันก็ไม่น่าใช่อีกนั่นล่ะ เพราะเธอเห็นเด็กคนนั้นแอบมองเธอจน ‘มัน’ แข็งมาตั้งไม่รู้กี่ครั้ง ถึงขนาดว่าบางวันชานนท์ต้องหลบไปชักว่าวตอนกลางวันแสก ๆ แต่กระนั้นอีกฝ่ายกลับยับยั้งชั่งใจได้ดีเกินคาด อาจจะเพราะกลัวถูกไล่ออกจากงาน ถ้าเกินเลยกับนายจ้างอย่างเธอก็เป็นได้ แต่กลับกลายว่าความเป็นคนดีของใบชากำลังทำให้เธอรู้สึกเหมือนจะลงแดง ซึ่งแน่นอนว่าเรื่องนี้จ๊ะจ๋าไม่คิดจะถอดใจยอมแพ้หรอกนะ "ก็...ประมาณนี้คงได้แหละนะ" พิมรตาพูดกับตัวเอง หลังจากหยิบชุดนอนสายเดี่ยวขึ้นมาใส่ ถึงชุดนี้จะไม่ได้รัดรูปอะไร แต่ด้วยความที่ผ้ามันบางมาก และเธอโนบรา จึงทำให้เห็นอะไรต่อมิอะไรได้ชัดเจนไปหมด ไหนจะกางเกงขาสั้นเข้าเซตที่ทั้งสั้นทั้งขาบานนี่อีก เรียกได้ว่าเอื้ออำนวยต่อการล้วงควักแบบสุด ๆ ซึ่งจ๊ะจ๋าจะใช้ชุดนี้เผด็จศึกพี่เลี้ยงคนซื่อของตัวเองให้จงได้! ร่างอวบอิ่มเดินนวยนาดลงมาจากห้องนอนของตัวเอง หลังจากที่มั่นใจว่าลูกชายหลับสนิทไปแล้ว ก่อนจะแวะไปส่องในห้องน้ำว่าเป้าหมายของตัวเองกำลังใช้งานอยู่รึเปล่า กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ยังคงเหลืออยู่ ทำให้เธอรู้ว่าใบชาน่าจะอาบน้ำเสร็จไปสักพักแล้วละนะ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะหลังจากที่แอบสังเกตกิจวัตรของอีกฝ่ายมาพักหนึ่ง เธอรู้ว่าอีกเดี๋ยวเขาจะต้องออกมาเข้าห้องน้ำช่วงก่อนจะเข้านอนแน่ ๆ ด้วยความที่ยังมีเวลาเหลืออยู่พอสมควร พิมรตาจึงเลือกที่จะไปนั่งหน้าโต๊ะเพื่อทำงานฆ่าเวลารอไปพลาง ๆ เวลาค่อย ๆ ผ่านเลยไปจนกระทั่งเกือบเที่ยงคืนเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นมาจากทางหลังบ้าน จ๊ะจ๋าจึงรีบวางมือจากโต๊ะคอมในห้องรับแขกและวิ่งไปนอนที่โซฟาอย่างว่องไว ทางด้านของชานนท์ที่เพิ่งอ่านหนังสือในส่วนของวันนี้เสร็จ จึงตั้งใจจะแวะมาแปรงฟันเพื่อเตรียมเข้านอน แต่เพราะเห็นแสงสว่างที่ลอดออกมาจากห้องรับแขก เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเดินไปดู เผื่อว่ามีใครลืมปิดไฟรึเปล่า "พี่จ๋า?" เสียงทุ้มร้องทักออกไปเบา ๆ เมื่อเห็นว่ามีร่างอวบอิ่มของใครบางคนกำลังนอนตะแคงข้างอยู่บนโซฟา พอเห็นว่าบนโต๊ะมีแว่นกรองแสงวางทิ้งเอาไว้ พร้อมกับคอมพิวเตอร์ที่จอยังสว่าง ใบชาจึงเดาได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายคงจะลงมาทำงานและเผลอหลับไประหว่างนั้น ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ร่างของคนที่กำลังหลับสนิทอย่างไร้เสียง ขณะที่กำลังคิดในหัวไปด้วยว่าระหว่างเดินไปหยิบผ้าห่มมาคลุมให้พี่จ๋าและปล่อยให้เธอพักผ่อนต่อไปทั้งแบบนี้ กับอุ้มเธอขึ้นไปนอนดี ๆ บนห้อง อันไหนดูจะเป็นความคิดที่เข้าท่ามากกว่ากัน ทว่าสายตาซุกซนของเขาดันไปสะดุดเข้ากับหน้าอกทรงโตที่ทำท่าจะทะลักออกมาเสื้อนอนบางเฉียบของอีกฝ่ายเสียอย่างนั้น ซึ่งมันทำให้ ชานนท์เผลอทรุดตัวลงคุกเข่าที่ข้างโซฟาอย่างไม่รู้ตัว 'ขาวมากจริง ๆ แถมยัง...ใหญ่สุด ๆ ไปเลย' นั่นคือสิ่งที่ร่างสูงแอบพูดกับตัวเองในใจ ยิ่งสายตาเลื่อนต่ำไปถึงบั้นท้ายงอนเด้งน่ามันเขี้ยวใบชายิ่งรู้สึกเหมือนจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวขึ้นมา มือสากแตะลงบนข้อเท้าเรียวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลูบไล้สูงขึ้น เรื่อย ๆ เพราะผิวกายนุ่มเด้งสู้มือของหญิงสาวทำให้เขารู้สึกเหมือนจะตบะแตกเสียให้ได้ ก็ใครใช้ให้พี่จ๋าปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้ เธอไม่รู้ตัวบ้างเลยเหรอว่าตัวเองเซ็กซี่ขนาดไหน กระทั่งฝ่ามือของตนมาหยุดลงบนสะโพกอวบใหญ่ ชานนท์ก็อดใจไม่ไหวอีกต่อไป ก่อนจะส่งแรงบีบขยำก้นนุ่ม ๆ จนเนื้อขาวไหลทะลักออกมาตามง่ามมือ "อื้อ~" เสียงครางแว่วหวานที่ดังมาให้ได้ยิน ทำให้ใบชารู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่มือหยาบจะเลื่อนสูงขึ้นมาจนถึงช่วงเอวคอด แม้อีกฝ่ายจะไม่ใช่ผู้หญิงผอมบาง แต่เขากลับชอบความรู้สึกเต็มไม้เต็มมือเวลาสัมผัสคนตรงหน้าเอามาก ๆ ชานนท์รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ในตอนนี้มันไม่สมควรเลยสักนิด เพราะด้วยสถานะของเราทั้งคู่ เขาไม่ควรล้ำเส้นกับเธอจนเกินไป แต่พูดตามตรงว่าเขาหวั่นไหวกับผู้หญิงคนนี้มาพักใหญ่ ไม่ใช่เพียงเพราะความเซ็กซี่เย้ายวนใจของพี่จ๋าที่ทำให้ใบชารู้สึกสั่นไหว แต่ความอ่อนโยน ใจดีที่เธอมอบให้ตลอดช่วงเวลาที่เขาต้องจากบ้านมาไกล ทุกอย่างที่พี่จ๋ามอบให้ มันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นหัวใจมาตลอด ถึงจะรู้ตัวว่า 'ชอบ' มาสักพักแล้ว แต่คำว่า 'เจ้านาย' ที่มันยังค้ำคอ ทำให้ชานนท์ต้องขีดเส้นแบ่งความสัมพันธ์ของเราสองคนเอาไว้ให้ชัด "ชา..." เสียงละเมอของคนที่กำลังหลับ ทำให้ใบชาที่มัวแต่คิดถึงเรื่องอื่นได้สติกลับคืนมา แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น แขนเรียวที่ยื่นออกมาตวัดเกี่ยวรอบลำคอของเขาและรั้งเข้าไปหา ก็ทำให้ชานนท์ได้แต่ตัวแข็งค้างอย่างทำอะไรไม่ถูก !!! เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะทำอย่างไรกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ เพราะตอนนี้ใบหน้าของเขากำลังฝังแน่นอยู่ท่ามกลางก้อนเนื้ออิ่มฟูทั้งสองข้าง ความนุ่มนิ่มของเนินนมขาวทำให้ใบชาหักห้ามใจตัวเองไม่ไหว จนเผลอกดจมูกสูดดมกลิ่นกายหอมหวานของคนตรงหน้า ซึ่งการกระทำนั้นกลับทำให้เสียงหวานร้องครางขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับแขนเรียวที่กอดรัดศีรษะของเขาให้จมเข้าไปในร่องอกของพี่จ๋ามากกว่าเดิม ไม่ไหวแล้วโว๊ย! เจอแบบนี้เข้าไป ถ้าใครยังทนไหวก็ไปบวชเถอะ! แต่ชานนท์บอกเลยว่าตัวเองจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว!