บทที่ 11
เปลี่ยนใจยังทันนะอลิน
****
วันถัดมาอลินดาตื่นและลงมายังชั้นล่างตามปกติแต่ภาพความเจ็บปวดเมื่อวานคงตามหลอกหลอน นัยน์ตาสีน้ำตาลมองออกไปด้านนอกหวังเจอร่างสูงของบอดี้การ์ดหนุ่มแต่กลับไร้วี่แวว ซึ่งมันคงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่เจไดไม่มาทำงานถ้ามาได้ก็แปลกแล้ว
แทนที่คนตัวเล็กจะเดินตรงไปห้องครัวเหมือนครั้งที่ผ่านมา อลินเลือกนั่งลงบนโซฟาในหัวเอาแต่คิดเป็นห่วงเจไดจนว้าวุ่น เรื่องทั้งหมดก็เกิดจากเธอทำให้บอดี้การ์ดโดนไปด้วยทั้งที่เขาไม่ผิดอะไรเลย
ร่างบางคิดโทษตัวเองหลายเรื่องสายเกินจะกลับไปแก้ไขอะไรได้ เธอจึงนั่งเหมือนคนตรอมใจอยู่ภายในห้องรับแขก ป้าอ้อยเข้ามาถามไถ่เรื่องอาหารการกินเพราะแม่บ้านมีหน้าที่อยู่เท่านี้เรื่องถึงหูเจ้านายป้าอ้อยจะซวยไปด้วย
"คุณอลินหิวยังคะ ป้าเตรียมกับข้าวไว้แล้ว"
"ยังค่ะป้า กินอะไรไม่ลงหรอก"
"มีอะไรไม่สบายใจระบายกับป้าได้นะคะ คิดซะว่าป้าเป็นญาติคนหนึ่ง"
"ป้
