บทที่ 26
รีบตื่นมานะสิงหา
****
เช้าวันต่อมาอลินดาก็ยังคงนั่งเฝ้าสามีอยู่บนเก้าอี้ตัวเก่าเหมือนอย่างเคย สาวน้อยน้ำตาคลอทุกครั้งที่มองหน้าของสามีหลับแบบไม่รู้สึกตัว เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาบนแก้มพร้อมหยิบภาพอัลตราซาวด์ภาพขาวดำมาอวดสามี แม้เขาจะนอนนิ่งแต่เธอก็คาดว่าสิงหาน่าจะรับรู้ อลินดาฉีกยิ้มบางๆพร้อมกับเอ่ยวาจากันคนที่นอนอยู่บนเตียง
"รีบตื่นมาได้แล้วสิงหา นี่เห็นไหมว่าลูกเรากำลังรออยู่นะ" เอ่ยบอกคนตรงหน้าน้ำเสียงสั่นคลอน รอคอยปาฏิหาริย์เชื่อว่าสิงหาจะต้องฟื้นขึ้นมาอย่างแน่นอนนัยน์ตาสีน้ำตาลมองภาพตรงหน้า กำลังใจที่ทำให้เธออยู่ได้ถึงทุกวันนี้เพื่ออีกหนึ่งชีวิตที่กำลังจะเกิดมา
"หนูอลิน สิงหาตื่นแล้วลูก"
ผู้เป็นแม่พึ่งกลับมาจากด้านนอกพร้อมกับป้าอ้อยที่ในมือถือของพะรุงพะรัง ตรีดาวมองมายังเตียงของลูกชายก็เห็นว่าสิงหราชลืมตาขึ้นมาแล้ว เพียงแต่ว่าเขาไม่สามารถขยับตัวหรือเอ่ยวาจาได้เพราะบริเวณริม
