(ธีร์)
หลังจากขับรถออกมาจากบ้านภักดีวิจิตรได้ไม่นาน เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ธีร์เห็นเป็นเบอร์เพื่อนก็กดรับ
"ว่าไงไอ้เจตน์โทรมามีธุระไรวะ แล้วนี่ทำไมตื่นเร็วจัง" ธีร์ถามเพื่อนที่เป็นเจ้าของร้านอาหารกึ่งผับที่ชอบทำงานกลางคืน ตื่นอีกทีก็ช่วงบ่าย ๆ
"ไอ้หมอ เดี๋ยวนี้กูจะโทรหามึงต้องมีธุระด้วยเหรอวะ แล้วนี่ก็เที่ยงแล้ว ใครจะนอนอะไรนักหนาวะ" เจตน์พูดสวนกลับมาเหมือนไม่มีอะไร
"เออ... ถ้าไม่มีธุระ งั้นกูจะได้วาง กูขับรถอยู่" ธีร์ตอบกลับเหมือนขี้เกียจคุยด้วยเหมือนกัน แต่ใบหน้านั้นยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา เขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ทำไมจะไม่รู้ว่าเจตน์โทรมาเรื่องอะไร
"อย่าพึ่งสิวะ ก็ได้ ๆ กูโทรมาเพราะกูเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ น่ะ เลยจะชวนมึงมาดื่มด้วยกันซะหน่อย" เจตน์พูดออกมาในที่สุด
"กู..." ธีร์กำลังจะปฏิเสธ เพราะเขาคิดว่าพรุ่งนี้จะเข้าไปที่บ้านภักดีวิจิตรตอนเช้าสักหน่อย แต่ว่า...
"มึงไม่ต้องปฏิเสธ ก
