พรหมลิขิตบันดาลชักพา (100%)

“ฉันมาจากประเทศไทยค่ะ” เมื่อตั้งสติได้มัลลิกาก็รีบเขยิบกายออกห่าง พร้อมแข็งใจกัดฟันตอบคำถามด้วยท่าทางสุภาพ แต่ไม่วายมีน้ำเสียงกระด้างเจือออกมา ‘หากไม่เกรงว่าจะโดนเจ้าของผับไล่ออก แม่จะซัดให้ตาเขียวเลยเชียว โทษฐานที่บังอาจมาทำกะลิ้มกะเหลี่ย และมองขาอ่อนของเธอตาเป็นมัน’ หญิงสาวได้แต่แอบเข่นเขี้ยวในใจ “อือฮึ…พูดภาษาสวีเดนได้ชัดแจ๋วเลย เธอมาอยู่ที่นี่นานแล้วหรือ” เจ้าของใบหน้าหล่อระเบิดลูบปลายคางเบาๆ พร้อมพยักหน้าหงึกหงักคล้ายพอใจ ก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่อยากรู้ ทั้งที่เพิ่งเห็นหน้าแต่เขากลับนึกอยากรู้จักเธอให้มากขึ้นอย่างน่าประหลาด “เรื่องส่วนตัวของฉัน มันเกี่ยวกับการให้บริการในผับนี้ด้วยหรือคะ” แม่สาวร่างเล็กเอ่ยรวนด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ซึ่งแอรอนก็ไม่ได้ออกอาการโวยวาย หากแต่ทำเพียงยักไหล่ทรงพลังอย่างไม่นึกแยแสเท่าที่ควรจะเป็น “อืม…แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ” น้ำเสียงเอื่อยๆ ยังคงทอ