เสียงลมปลิวใบไม้ในซอยเงียบสงัดยามเช้า พระอาทิตย์สาดแสงทองอ่อนลอดเงาตึกสูง แสงสะท้อนบนกระโปรงรถสีเข้มของคุณโปรดที่จอดอยู่หน้าบ้านครอบครัวของไลลาที่พึ่งย้ายกลับมาอยู่ที่ย่านบางนา
เขาจอดรถนิ่งอยู่นาน นานเสียจนกระจกหน้ารถขึ้นฝ้าเพราะแอร์ที่เป่าจนเย็นจัด วันนี้เขากำลังจะได้พบเธออีกครั้ง หลังจากวันนั้น วันที่พวกเขาเซ็นใบหย่ากันที่อำเภอในเชียงใหม่ วันที่เขาคิดว่าคงไม่มีวันได้เห็นรอยยิ้มของเธออีก
เสียงประตูบ้านเลื่อนเปิดออก ก่อนที่เธอจะก้าวออกมาอย่างเชื่องช้า ไลลาสวมเดรสผ้าฝ้ายสีอ่อน พริ้วเบาไปตามลมเช้า ผมยาวของเธอถูกรวบครึ่งศีรษะ เผยให้เห็นใบหน้าที่มีน้ำมีนวลขึ้นเพราะท้อง แต่นั่นก็ทำให้เธอดูอ่อนวัยและสวยจนคุณโปรดต้องกลั้นหายใจ แค่เพียงเห็นเธออีกครั้ง โลกทั้งใบก็พลันนิ่งงัน
“จะเข้ามาดื่มน้ำในบ้านก่อนไหมคะ?” เสียงเธอนุ่มและอ่อนหวาน จนเขาแทบลืมไปว่าครั้งหนึ่งพวกเขาเคยผ่านเรื่องโหดร้ายอะไรกันมาบ้า
