บ้านอัศวินเกียรติกลับสู่ความสงบหลังคุณหญิงวรรณาจากไป บรรยากาศตึงเครียดที่อัดแน่นตลอดงานเลี้ยงคลายลง เหลือเพียงเสียงหัวเราะกระจายอยู่ตามมุมบ้าน เสียงหัวเราะที่พยายามกลบเงาหนักอึ้งในใจใครบางคน
คุณเปรมนั่งข้างกระต่ายน้อยของเขา พูดคุยเรื่องรสชาติของครีมเค้กที่เพิ่งตัก คุณปลื้มกับคุณปราบนั่งใกล้กัน แลกเปลี่ยนความเห็นเรื่องงานหยกชิ้นใหม่และโมเดลกังหันลมที่ยังตั้งเกลื่อนอยู่รอบบ้าน ขณะที่เขม เพื่อนสนิทของไลลา นั่งข้างเลย์ญา หัวเราะเบา ๆ หยอกล้อลิลลี่ ที่เอามือเล็ก ๆ ไปคว้าตุ๊กตาในตะกร้าของเล่น แต่ทุกความเคลื่อนไหวของเขม มีสายตาคมเข้มของคุณปราบจ้องมองอยู่เงียบ ๆ ราวกับภาพในเฟรมที่ดูปกติแต่เต็มไปด้วยแรงสะเทือนใต้ผิวน้ำ
ท่ามกลางความครื้นเครงที่ดูเหมือนกลับมาสู่บ้านหลังเดิม ไลลาอุ้มปุณณ์ขึ้นแนบอก ร่างน้อยที่เริ่มง่วงงุน ซุกหน้าเข้ากับอกแม่อย่างไว้ใจที่สุดในโลก น้ำหนักของลูกชายบนแขน ทำให้เธอรู้สึกทั
