“เรื่องสถานพินิจนี่อะไรกัน ทำไมผมถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย” เสียงทุ้มของคุณโปรดดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบภายในรถ ระหว่างทางกลับบ้านแต่ความคิดเขากลับวกวนอยู่กับเรื่องที่เพิ่งได้รับรู้
“ก็คุณไม่เคยถาม ฉันเลยไม่ได้บอก” ไลลาตอบเรียบ ๆ ดวงตายังมองตรงไปข้างหน้า ท่าทีสงบ แต่กลับมีระลอกคลื่นเบา ๆ แฝงอยู่ในน้ำเสียง
“งั้นแสดงว่าต่อไปถ้าผมถามอะไรเกี่ยวกับคุณ คุณจะบอกผมหมดเลยเหรอ?” คุณโปรดยังคงไล่ตามคำตอบ ไม่ใช่เพียงเพราะความอยากรู้ แต่เพราะบางอย่างในใจเริ่มขยับ
“ไม่รู้สิคะ มันก็อยู่ที่ว่าคำถามนั้นเกี่ยวกับเรื่องอะไร” เสียงไลลาไม่อ่อน ไม่แข็ง แต่ทิ้งท้ายให้คิดต่อได้หลากหลาย
คุณโปรดหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะถามต่อ “งั้นคำถามแบบไหนล่ะ ที่สามารถถามคุณได้?”
“ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แล้วคุณอยากรู้เกี่ยวกับอะไรล่ะ?” ไลลาตอบกลับอย่างไม่ลังเล เธอไม่ได้ผลักไส แต่อีกมุมก็ไม่เปิดทั้งหมด
คุณโปรดพยักห
