“คิดถึงเหลือเกินรู้ไหม...”
และเพเรอคลิสก็ไม่อาจจะรั้งรอต่อไปได้อีกแม้แต่นาทีเดียว ความแข็งชันร้อนผ่าวก็พุ่งตรงเข้าใส่ภายในซอกรักเต็มแรง
“โอว... โอว... ยังแน่นเหมือนเดิมเลย แซนดี้จ๋า”
เขาครวญคราง ยามถูกความคับแน่นร้อนจัดของสาวน้อยบีบเค้นรอบทิศทาง
“โยกทูนหัว... ขยับเร็วๆ”
“อา...”
นิ้วยาวสอดเข้ามาคลึงเกสรรักจนเจ้าของครางระรัว บั้นท้ายอวบส่ายระริกไหว
“โอว... แบบนั้น แรงๆ แบบนั้น โอว...”
คนตัวโตหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเกกับความซ่านกระสันที่ได้รับ เขาดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่างระทวยของแสนดีราวกับคนบ้า เจ้าหล่อนกระแทกลงมาหาหนักหน่วง ตอกย้ำความใคร่กระหายร้อนแรงเข้าใส่อย่างดุดัน
“โอว... โอว...”
สิบสี่วันมันนานเหลือเกิน นานราวกับชั่วกัปล์ชั่วกัลป์ จนเขาแทบขาดใจตายด้วยความคิดถึง ไม่มีคืนไหนที่ไม่คิดถึงแสนดี ไม่มีวินาทีไหนที่ลืมหล่อนได้
ดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความไฟสวาทตวัดขึ้นมองแสนดีที่กำลังโยกขย่มอ
