“พวกคุณเชื่อฟังผมยังไง ก็ต้องเชื่อฟังเมียของผมอย่างนั้น”
“คุณชายใหญ่...” หญิงสาวครางเรียกชื่อสามีอย่างซาบซึ้งใจ “ไม่เห็นต้องทำเพื่อแซนดี้ขนาดนี้เลยนี่คะ” หล่อนพูดทั้งน้ำตา
เพเรอคลิสอมยิ้มมีความสุข “ฉันทำเพื่อตัวเองต่างหาก เพราะถ้าเมียมีความสุข ผัวอย่างฉันก็พลอยมีความสุขไปด้วย”
“คุณชายใหญ่...”
“ไม่ต้องร้องไห้ ฉันก็แค่ทำลงไปตามที่เห็นสมควรเท่านั้นแหละ”
สองหนุ่มสาวกระซิบกระซาบให้ได้ยินเพียงแค่สองคน
“ขอบคุณมากนะคะ แซนดี้จะตอบแทนบุญคุณของคุณชายใหญ่ทุกนาทีที่ทำได้เลยค่ะ”
“ทุกวินาทีดีกว่า”
คนตัวเล็กหน้าแดงบิดตัวเป็นเกลียวด้วยความขัดเขิน และซุกหน้าลงกับอกกว้างอบอุ่นของสามี
เพเรอคลิสลูบศีรษะของภรรยาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเงยหน้าประกาศก้องอีกครั้ง
“ในเมื่อแซนดี้คือภรรยาของผม ดังนั้นคุณแม่บ้านใหญ่ก็คือแม่ยายของผม พวกคุณจึงต้องเชื่อฟังคำสั่งของแม่ยายผมเช่นเดียวกับที่เชื่อฟังผมและแซนดี้”
“รับท
