เมื่อเปิดประตูห้องเข้ามา กลิ่นกับข้าวหอมๆจะโชยเข้าจมูกหมอหนุ่มเสมอ และเป็นแบบนี้มาร่วมเดือนแล้วตั้งแต่เขาย้ายมาอยู่ร่วมกันกับเธอ
ที่หน้าเตา ร่างงามซึ่งยืนหันหลังหยิบจับอุปกรณ์ครัวอย่างคล่องแคล่วกำลังง่วนกับการผัดหน่อไม้ฝรั่งกุ้งสดของโปรดของเขาอยู่ เธอในชุดเสื้อยืดตัวเล็กและกางเกงขาสั้นจู๋โชว์ขาเรียวขาวผ่องมีผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานคลุมทับ ดึงดูดให้เขาก้าวเดินไปหา
หมอหนุ่มสวมกอดร่างบางหน้าเตาจากทางด้านหลัง พร้อมหอมแก้มนวลสีเรื่อเพราะอุณหภูมิหน้าเตาไปฟอดใหญ่
“อืม หอมชื่นใจจัง”
“อุ๊ย หมอ ทำไมมาเงียบๆล่ะคะ”
“อยากให้คนแถวนี้ตกใจเล่นครับ โอ้โห ของโปรดผมอีกแล้ว ขอบคุณมากครับที่รัก”
หมอหนุ่มป้อนคำหวาน ทั้งยังโน้มหน้าลงหอมแก้วสาวเสียอีกฟอดใหญ่
“ไปนั่งพักก่อนค่ะ จะเสร็จแล้ว เดี๋ยวได้ทานข้าวกันนะคะ”
“ครับ ที่รัก”
แววตาหวานหยดปกปิดคำว่ารักไม่มิดของเขา เป็นแววตาที่ใช้จ้องมองเธอเสมอ โดยที่เขาคิดว
