“ออกไป สมใจแล้วใช่ไหม ออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้”
มือน้อยพยายามผลักไสร่างหนาที่ยังคงทาบทับอยู่บนร่างกายเธอ แถมยังไม่ยอมถอดถอนตัวตนใหญ่โตที่ยังแข็งกร้าวและกระตุกน้อยๆของเขาออกไปจากตัวเธอเสียที
“พรีม วินขอโทษ วินไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เลย วินเข้าใจผิด คิดว่าพรีมกับไอ้เหนือมีอะไรกัน ก็วินเห็นข้อความที่พรีมส่งหาขวัญข้าวกับคลิปนั่น วินโกรธพรีมมากที่ทำแบบนั้น”
“นายเป็นใคร ถึงได้มาตัดสินผิดถูก นายมีสิทธิอะไรมาโกรธและลงโทษฉันแบบนี้ ถึงฉันจะทำจริงๆ นายก็ไม่มีสิทธิ”
หมอสาวสาดอารมณ์ใส่เขาพร้อมทุบตีเขาไม่ยั้ง ตะโกนก้องจนลั่นห้อง
“วินรู้ว่าวินไม่มีสิทธิ์ แต่วินหึงพรีม วินไม่อยากให้พรีมไปเอากับใครทั้งนั้นนอกจากวิน วินรักพรีมมาเป็นสิบๆปี ไม่รู้บ้างเลยหรือไง”
หมอหนุ่มก็สาดอารมณ์ใส่เธอเช่นกัน ความกดดันทำให้เขาต้องสารภาพความจริงที่ปิดบังเธอมานานนับสิบปี
“ว่าไงนะ นี่นาย...”
หมอสาวตาโตเบิกกว้าง เธอตกใจ
