รถตู้หรูของไร่จันทรัชมาส่งทายาทตัวน้อย โดยเดลเป็นคนมาส่งหลาน ๆ อย่างเป็นหน้าที่ประจำไปแล้ว
“ฉะหวัดดีฮับ” ปลีกับปลังพนมมือไหว้ทักทายคนเป็นครูด้วยความนอบน้อม พี่ ๆ ต่างมองด้วยความรู้สึกประหลาดใจ เหมือนเด็กชายตัวน้อยสองคนตรงหน้าไม่ใช่น้องชายของพวกตน เพราะเรียบร้อยเกินไป
“พบตะวันกับเขตตะวันคนเก่งนี่เอง สวัสดีค่ะ” คุณครูจดจำเด็กชายฝาแฝดที่เก่งและเรียบร้อยได้
“เก่งแย้วก็หย่อด้วยฮับ”
“จริงด้วยค่ะ พบตะวันกับเขตตะวันคนหล่อที่เก่ง ๆ นี่เอง”
“หย่อฉุด ๆ เก่งฉุด ๆ ด้วยฮับ”
“ค่ะ พบตะวันกับเขตตะวันที่หล่อที่สุด แล้วก็เก่งสุด ๆ ด้วยค่ะ” ปลีกับปลังยิ้มกว้างเมื่อคุณครูพูดถูกใจ
“คุงครูพูดดีมากฮับ”
“แล้วจะให้คุณครูพาไปที่ห้อง หรือจะไปกับพี่ ๆ คะ”
“ไปกับพี่ได้ฮับ ให้พี่ไปฉ่งหนึ่งวัง พรุ่งนี้เก่งแย้วไปเองฮับ”
“วังนี้ไปไม่ถูก ให้พี่ไปฉ่ง พรุ่งนี้ไปถูกแย้วไปเองฮับ”
“ช่างพูดกันจังเลยค่ะ”
“ทำไมคุงป
