ตอนที่ 30 หันมองจนคอเอียง

1133 Words

ตอนที่ 30 หันมองจนคอเอียง นี่มันไม่ใช้การง้อ แต่มันคือการลักพาตัว! สมัยก่อนมีตำนานของชาวจีน ฟังว่าหากฮ่องเต้อยากหลับนอนกับสนมนางใด ก็จะใช้ขันทีไปจับตัวหญิงผู้นั้นมัดใส่ผ้าห่มส่งตัวมาขึ้นเตียง เช่นเดียวกับหน้าคาเฟ่ยามนี้ หลังจากเปิดกิจการเดือนเศษ เพลินตาจึงเป็นที่รู้จักของชาวบ้านและร้านค้าที่อยู่ข้างเคียง แล้วหน้าคาเฟ่ตอนนี้มีอะไร? ใครจะคาดคิด กลางวันแสกๆ จะมีคนใจกล้าลักพาตัวสาวงาม เนื่องจากเพลินตามีรูปโฉมโดดเด่น เธอเปิดร้านอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มาตามจีบ ดังนั้นพอมีคนเห็นเพลินตาถูกผู้ชายสองคนจับตัวห่อใส่ผ้าห่มแบกหัวท้ายขึ้นบ่า พวกเขาก็รีบยกโทรศัพท์มือถือ ถ่ายรูปและแจ้งตำรวจในทันที ในสภาพราวกับแหนมป้าตุ้ม เพลินตาพยายามส่งเสียงร้องเรียกให้คนช่วย แต่เพราะปากเธอถูกผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งของเอกภพอุดไว้ จึงมีแต่เสียงอู้อี้ดังออกมา “…” นี่เป็นรถเอสยูวีสีดำคันใหญ่ เพลินตาถูกจ

Great novels start here

Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD