ปิ่นมุกในชุดเรียบง่ายสีขาวเดินกลับเข้าบ้านหลังจากใส่บาตรเสร็จ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า แม้ภายในใจจะยังไม่สงบดีนัก แต่เธอก็พยายามปล่อยวาง
ทว่าก้าวเดินกลับสู่บ้านของเธอกลับชะงักลง เมื่อสายตาเหลือบไปเห็น รถยนต์หรูสีดำสนิทจอดนิ่งอยู่ข้างกำแพงหน้าบ้าน ราวกับเฝ้ามองอยู่เงียบๆ มาตลอดเวลา
ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ด้วยความสงสัย เมื่อมองผ่านกระจกรถฝั่งคนขับที่แง้มอยู่เล็กน้อย เธอก็เห็นร่างสูงที่คุ้นเคยหลับอยู่ในท่าพิงพนัก เบาะหนังหรูแทบกลืนเขาไว้ทั้งตัว
ปิ่นมุกยืนนิ่งไปครู่หนึ่งลมหายใจติดขัด ก่อนจะเคาะกระจกเบาๆ แล้วเรียกเขากลัวมาจะมาตายแถวบ้านของเธอ
“คุณวินซ์ตื่นสิ” ร่างในรถขยับเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ และหันมาเจอเธอทันที
เพียงแค่สบตาเขาก็ผลักประตูรถออกทันที เดินพรวดมาคว้าเธอเข้ากอดแน่น เมื่อคืนเขาเมาอย่างหนักไม่ยอมกลับเพื่อน แต่หัวใจของเขาบอกให้มาที่นี่
“มุกผมขอโทษ…” เสียงของเขาสั่นเครือ มือใ
