“ไม่เป็นไรนะ ไว้เราค่อยไปเยี่ยมพวกท่านบ่อยๆ ก็ได้”
“จ้ะ แล้วนี่เพื่อนของโน้ตเป็นไงบ้าง”
“กำลังเคลียร์กันอยู่น่ะ ไอ้โดมบอกว่าเดี๋ยวมีอะไรมันจะโทรมาบอกอีกที งั้นตอนนี้เราไปบ้านโน้ตกันก่อนนะ เราคงต้องอยู่บ้านโน้ตไปสักพัก เพราะโน้ตกำลังให้สถาปนิกออกแบบบ้านของเราอยู่น่ะ โน้ตมีที่ดินริมทะเลผืนนึงตอนซื้อก็ยังไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไร แต่ตอนนี้คิดว่าจะเอามาทำเป็นเรือนหอของเรา แตงอยากมีบ้านริมทะเลมั้ย”
“ก็อยากจ้ะ แต่...”
“มีอะไรรึเปล่า”
“แตง...อยากขออนุญาตโน้ตสักเรื่องจะได้มั้ยคะ”
“อะไรครับ”
“แตง...อยากทำงาน แตงไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆ โน้ต...อนุญาตให้แตงไปทำงานได้มั้ยคะ”
“ได้สิ”
“จริงนะ” คุณัญญายิ้มกว้างเมื่อได้ยินอย่างนั้น
“จริงสิ โน้ตรู้ว่าแตงน่ะชอบทำงาน โน้ตเองก็ไม่อยากให้แตงรู้สึกเบื่อด้วย ถ้าแตงอยากทำงานพยาบาล เดี๋ยวโน้ตให้พี่นัทจัดการให้ โรงพยาบาลของเราเองก็มีตั้งหลายสาขา แต่แตงทำสาขาที่นี
