หนึ่งเดือนผ่านมา
ชีวิตฉันยังคงดำเนินต่อไป เที่ยวกับเพื่อนบ้างเมื่อว่าง ช่วยธุรกิจของพ่อที่ตอนนี้กำลังรุ่งเรื่อง อู่ฟู่ ส่วนแฟรงค์เองก็ติดใจในเมืองไทย นอกจากธุรกิจที่ร่วมทำกับตระกูลฉันแล้วดูเหมือนจะถูกใจคลับพี่พล จนแอบไปลงทุนเพิ่มอีกต่างหากดูท่าอยู่ยาวแล้วล่ะ
จะว่าไป ฉันใจร้ายกับพี่เวลล์ไปรึเปล่านะ ที่คอยเอาแต่เบี่ยงหลบหน้า ไม่รับโทรศัพท์เขาแบบนี้ ถ้าเขาถอดใจจากฉันขึ้นมาฉันก็แย่น่ะสิ
‘ไลน์’ เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น ฉันหยิบมันขึ้นมานึกว่าจะเป็นพี่เวลล์ซะอีก แต่กลับเป็นพี่อาร์ท ไม่สิ ตอนนี้ต้องเรียกว่าหมออาร์ทแล้วสินะ
Arty : ว่างรึเปล่า ช่วยมาโรงพยาบาลได้ไหม มาดูเวลล์มันหน่อยสภาพตอนนี้ดูไม่ได้จริงๆ
Janny : พี่เวลล์เป็นอะไรคะ
Arty : เอาเป็นว่าน้องแจนมาดูเองเถอะครับ
Janny : เดี๋ยวแจนไปค่ะ
ฉันทิ้งเอกสารในมือ รีบแจ้นขับรถออกจากบ้านมุ่งสู่งโรงพยาบาลของพี่เวลล์ทันที ฉันไม่ได้จะหลบหน้าเขาน
