ณ. คฤหาสน์
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ฉันยังไม่ได้ติดต่อกับใครเลยแม้แต่เพื่อนคนเดียว ฉันเอาแต่อุดอู้อยู่บ้านไม่ทำอะไร ส่วนพ่อก็ออกไปจัดการธุระไม่ว่าจะเป็นที่โกดัง หรือบริษัทในเครือ พ่อเป็นคนเก่ง พอกลับมาก็ทุ่มงานสุดชีวิต พี่ทิมที่เห็นขรึมมาตลอด พอพ่อฉันมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ปรากฏในรอบหลายปีเลยนะ สงสัยถึงเวลาที่ฉันจะได้ใช้ชีวิตตามประสาหญิงสาวซะที กลุ่มมาเฟียคู่อริก็แทบถูกกวาดล้างไม่เหลือซาก ส่วนพันธมิตรก็ยิ่งแน่นแฟ้น แถมธุรกิจสีเทาของพ่อก็เริ่มลดน้อยลง หันไปลงทุนเกี่ยวกับการค้าระหว่างประเทศมากขึ้นทำให้ตระกูลฉันเติบโตขีดสุดเพราะความสามารถของพ่อฉันเอง
ตกเย็นฉันที่นั่งเล่นบนโซฟาดูซีรีส์จีนที่กำลังอินจัดนั้น จู่ๆ ผู้เป็นพ่อก็ลงมานั่งลงข้าง ๆ
“ลูก วันนี้ช่วงค่ำไปออกงานการกุศลกับป๊าหน่อยนะ” พ่อหันมาเอ่ยก่อนจะลูบผมฉันแผ่วเบา
“งานกุศล ที่ไหนคะ ไม่เห็นรู้มาก่อนเลย”
“ป๊าเพิ่งได้รับเชิญจากสหายเก่าน่
