และแล้ว…ภาพที่ทุกคนได้เห็น กลับตีความหมายได้ว่าบูรณิมาพยายามผลักให้ฟ้าใสจมดิ่งลงไปในทะเล ทั้งที่จริงแล้วมันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิด เธอพยายามจะไขว่คว้าเอาชายเสื้อของเด็กน้อย แต่ด้วยความที่กลัวการก้าวขาลงน้ำขึ้นสมอง จึงทำได้เพียงนั่งอยู่บนโขดหินที่ปริ่มน้ำ มือหนึ่งยึดชะง่อนหินไว้ ส่วนมืออีกข้างก็พยายามจะยื่นออกไปไขว่คว้าเอาร่างของฟ้าใสอย่างสุดความสามารถ แต่คลื่นทะเลที่ซัดเข้าหาอย่างรุนแรงเกินต้าน ทำให้ฟ้าใสยิ่งเหมือนถูกผลักให้ห่างออกไปในทุกขณะจิต ที่สุดเด็กน้อยก็จมดิ่งลงไปใต้ผืนทะเล ท่ามกลางการหวีดร้องเสียงหลงของบูรณิมา ส่วนจักรพรรดิที่กำลังปีนลงไปยังจุดที่เธอนั่งอยู่ก็แผดเสียงร้องตะโกนลั่น
“ฟ้าใส!!!”
ชั่วพริบตาร่างทรงพลังก็กระโจนลงน้ำ ตามด้วยลูกน้องอีกกว่าสิบชีวิต ทุกคนต่างดำผุดดำว่ายค้นหาร่างของฟ้าใส กว่าสิบห้านาทีจักรพรรดิถึงได้เป็นคนงมพบร่างไร้สติของลูกสาว ก่อนที่เขาจะสั่งให้ชายช
