ความเครียดสะสมทำให้บี๋มีภาวะแท้งคุกคาม จริงๆ หมอแนะนำให้เอาเด็กออก เพราะถือเป็นการท้องจากการถูกกระทำชำเรา แม่กับพ่อก็เห็นด้วยกับหมอ เพราะเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อของเด็กเป็นใคร แต่บี๋ก็ไม่ยอมท่าเดียว ตอนนั้นมืดแปดด้าน แม่กับพ่อไม่รู้จะทำยังไง ในเมื่อบี๋ยืนกรานว่าจะไม่เอาเด็กออก จะเก็บเขาไว้ และจะเลี้ยงเขาเอง แม่กับพ่อก็เลยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ให้หนูพยายามใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ เก็บเนื้อเก็บตัวไม่ออกไปไหนกับเพื่อน เพราะวางแผนว่าจะให้บี๋ดรอปเรียนในช่วงท้องเริ่มโต พอคลอดแล้วค่อยกลับไปเรียน
ซึ่งบี๋ก็ยอมทำตามทุกอย่าง เพราะอยากเก็บลูกเอาไว้ แต่โชคร้ายเหลือเกิน มันคงเป็นคราวเคราะห์ใหญ่ ตอนอายุครรภ์ได้เกือบแปดเดือนบี๋ดันประสบอุบัติเหตุร้ายแรง เสียเลือดมาก อาการโคม่าเป็นตายเท่ากัน หมอลงความเห็นว่าต้องผ่าเอาเด็กออกก่อนกำหนดคลอด เพราะไม่เช่นนั้นอาจรักษาชีวิตไว้ไม่ได้ทั้งแม่และลูก
สุดท้า
