คิดได้ดังนั้นคนที่กล่อมเมียจนหลับไปทั้งน้ำตาเปื้อนใบหน้าก็ค่อยๆ ผละห่างจากร่างนุ่มนิ่มอย่างแผ่วเบา เดินออกไปกดโทรศัพท์หาใครบางคน คุยกันอยู่พักใหญ่ด้วยท่าทางเคร่งเครียด เขาถึงได้กลับเข้ามาในห้องนอน ร่างทรงพลังทรุดตัวลงบนเตียงอย่างเงียบเชียบ เอนตัวลงนอนเคียงข้างคนที่กำลังนอนขดตัวกอดตัวเอง เอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาตรงร่องแก้มนิ่มให้อย่างนุ่มนวล กระทั่งได้ยินเสียงประท้วงน้อยๆ กลั้วลำคอระหง ถึงขยับกายเข้าหา ดึงตัวเธอมาแนบชิด คนถูกรบกวนครางอืออา ก่อนจะซุกหน้าลงตรงอกอุ่น แล้วนิ่งไป
เจ้าเสือขาวขี้หวงที่แปรพักตร์มาสยบแทบเท้าของบูรณิมายังคงนอนเฝ้าเธออยู่ไม่ห่าง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคน คางที่วางเกยอยู่กับพื้นไม้ก็โงขึ้น ส่วนตาที่ชักจะปรือปรอยก็วาวโรจน์ในฉับพลันทันใด หากแต่พอเห็นว่าผู้มาใหม่เป็นใครก็จ้องนิ่งๆ คล้ายหยั่งเชิงอยู่อึดใจ แล้วหมอบลงตามเดิม
“สวัสดีครับ”
ใครก
