ยามสายของวันถัดมา หลังจากเขาทำให้เธอเข่าทรุดลงไปกองกับพื้นห้องน้ำเฉกเช่นวันก่อนๆ ที่ผ่านมา ทั้งคู่ก็นั่งกินข้าวเช้าด้วยกัน จากนั้นจักรพรรดิก็พาเธอมาซักผ้าที่ลำธารน้ำจืด เป็นแหล่งน้ำซึ่งมีน้ำตกสายเล็กๆ ไหลลงมาบรรจบ เพราะอยู่ๆ น้ำในห้องน้ำก็ไม่ไหล หลังจากเขาบังคับอาบน้ำให้เธอจนเนื้อตัวแทบเปื่อยไปพร้อมกับความวาบหวาม แต่ยังดีที่เธอได้ชำระล้างร่างกายเอาคราบรักที่เขาทำเลอะออกไป
ถึงแม้คนใจยักษ์จะสั่งให้ลงไปซักผ้าบริเวณริมตลิ่งที่ใกล้น้ำมากกว่านั้น แต่บูรณิมาก็ไม่ทำตาม คนกลัวการก้าวขาลงน้ำทำเพียงไปนั่งห่างจากตลิ่งพอสมควร ครั้นต้องการจะใช้น้ำเธอก็กลั้นใจถือถังเดินกระย่องกระแย่งไปตักน้ำมาใส่กะละมังใบใหญ่ แล้วนั่งสูดหายใจลูบอกตัวเองป้อยๆ ท่าทางแปลกประหลาดทำให้เขามองด้วยความสงสัย
“รีบซัก จะได้รีบกลับ”
“ถ้ารีบมากทำไมไม่มาตั้งแต่เมื่อวาน”
เธอรวนหน้าตาไร้อารมณ์
