มีคนพูดไว้ว่าคิ้วเป็นมงกุฎของใบหน้าท่าจะจริง เพราะช่วงนี้บูรณิมาหมกมุ่นอยู่กับการแต่งหน้า โดยเฉพาะการเขียนคิ้วมากเป็นพิเศษ ชนิดที่ว่าฝากเอื้อมพรที่มักข้ามฟากเข้าเมืองในวันหยุดซื้อเครื่องสำอางมาให้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยคิดจะเขียนคิ้ว ปัดแก้ม หรือแต่งหน้าทาตามาก่อน ไม่เคยรักสวยรักงามขนาดนั้น ด้วยความที่เป็นนักเขียน และไม่ชอบออกไปไหน วันๆ หมกตัวอยู่แต่บ้าน ไม่ก็คอนโดเสียส่วนใหญ่ ช่วงไหนเร่งงานยิ่งไม่ต้องพูดถึง แทบจะกินนอนหน้าคอม สภาพหน้ามัน ขอบตาดำ หัวฟูเป็นยายเพิ้ง
จะออกไปไหนแต่ละทีก็ทาแค่เดย์ครีม วันไหนรู้สึกขยันขึ้นมาหน่อยก็ทากันแดดบ้าง ตามด้วยแป้งเด็ก เติมปากด้วยลิปกลอสเป็นอันจบ ส่วนตอนกลางคืนก็อาบน้ำถูสบู่ ครีมทาบ้างไม่ทาบ้างแล้วแต่อารมณ์ แค่ปะแป้งให้พอสบายตัวก็เป็นอันนอนได้แล้ว ไม่พิถีพิถันดูแลตัวเอง ไม่มีพิธีรีตองเหมือนผู้หญิงคนอื่น เพราะไม่ได้คิดจะใช้หน้าตาตัวเองเป็นใบเบิกท
