สินเอ่ยบอกหลังก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเองซึ่งเต็มไปด้วยเลือด เพราะถูกยิงที่แขนซ้ายจนเลือดไหลอาบลงมา ก่อนที่เขาจะพยักหน้าส่งสัญญาณให้ชายชาญช่วยกันยิงกรุยทางให้เจ้านายได้เข้าไปหาเมีย ก่อนที่จักรพรรดิจะคลั่งจนสติแตกไปมากกว่านี้ ที่สุดเขาก็ยื่นมือสั่นเทาไปคว้าบูรณิมาเข้ามากอดแนบอกได้สำเร็จ ส่วนลูกน้องทั้งคู่ก็ยิงสกัดด้วยปืนที่ถืออยู่ทั้งสองมือ ยื้อเวลาให้ได้มากที่สุดก่อนที่กาจพลจะมาถึง
“ถ้าฉันอยู่ ฉันจะเป็นตัวถ่วงของคุณ ที่จริงแล้วคนพวกนั้นก็แค่ยิงคุณเพื่อล่อให้ฉันออกมา คนที่พวกมันต้องการเอาชีวิตคือฉัน ไม่ใช่คุณ ฉะนั้นเป็นฉัน…มันดีที่สุดแล้ว”
เสียงสั่นพร่าเอ่ยกระท่อนกระแท่น น้ำตาไหลพรากเมื่อความเจ็บแล่นวาบเข้าจู่โจมอย่างไร้ความปรานี วินาทีที่เธอเห็นว่าสินและชายชาญต่างเพลี่ยงพล้ำถูกยิงจนล้มคว่ำ ก็คิดว่าตัวเองต้องทำอะไรสักอย่าง พริบตาเดียวที่เขาเผลอเธอก็กระชากตัวเองให้หลุดพ้นจาก
