“ครับ ผมเห็นด้วยมากๆ เพราะผมเองก็งานยุ่งไม่แพ้คุณหรอก และผมก็คงไม่ชอบถ้าเราต้องมานั่งทะเลาะกันเรื่องที่อีกฝ่ายไม่ค่อยมีเวลาให้ เอาเป็นว่านี่นามบัตรผมนะครับ และนับจากวันนี้ไป ผมจะจีบคุณอย่างจริงจัง แต่จะไม่ล้ำเส้นและไม่ทำให้คุณต้องอึดอัดใจแน่นอน ถ้าผมโทรไปแล้วคุณไม่รับ ผมก็จะรอให้คุณโทรกลับมาเอง และถ้าคุณไม่โทรกลับมาภายในหนึ่งหรือสองวัน ผมก็จะเข้าใจได้ว่าคุณอาจจะไม่อยากคุย”
“งั้นเราก็มาดีลกันค่ะ หวังว่าคุณจะทำให้พู่ประทับใจในตัวคุณได้มากกว่านี้นะคะ เพราะว่าพู่เองก็ไม่ได้อยากเกาะคานทองนิเวศน์ไปตลอดชีวิตจริงๆ หรอกค่ะ แต่ถ้าหาคนจริงใจไม่ได้ ความโสดก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว แต่บอกไว้ก่อนนะคะว่าพู่ไม่ชอบคบเล่นๆ อายุพู่ก็ไม่น้อยแล้ว ไม่อยากคบๆ เลิกๆ ให้เสียเวลาหรอกค่ะ”
“ผมก็เหมือนกันครับ”
เขายื่นมือไปหา เธอจึงยื่นมือมาจับกันไว้ก่อนจะยิ้มให้กันและแยกย้ายกันกลับพร้อมกับหัวใจที่มันกำลังเต้นในจังหวะท
