“ปกติถ้าไม่ติดเคสก็กลับไปกินทุกวันค่ะ แต่เมื่อกี้ไลน์บอกคุณแม่แล้วว่าไม่ต้องรอเพราะพู่มีนัดกับหนุ่ม ป่านนี้คุณแม่คงตื่นเต้นแย่คิดว่าลูกสาวมีแฟน”
“แล้ว...คุณพู่ยังไม่มีแฟนเหรอครับ”
“ยังหรอกค่ะ ไม่เจอคนที่ถูกใจน่ะ ว่าแต่...คุณกานต์คิดจะจีบน้องสาวพู่เหรอคะ ขอโทษที่ถามตรงๆ ค่ะแต่พู่แค่เป็นห่วงน้องเท่านั้น”
“งั้นผมก็จะบอกตามตรงว่าใช่ครับ ผมอยากจีบน้องสาวคุณพู่จริงๆ”
“แล้วคุณไม่ติดเหรอคะที่เธอมีลูกแฝด”
“ไม่เลยครับ ผมรู้ว่าทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง ถ้าเลือกได้ก็คงไม่มีใครอยากเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหรอก ยิ่งได้เห็นเธอต้องดูแลลูกเองแบบนั้น บอกตรงๆ ว่าผมก็สงสารและอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอน่ะครับ แต่ก็...ไม่รู้ว่าเธออยากให้ผมอยู่ตรงนั้นด้วยรึเปล่า”
ภูริตานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูดบางอย่างออกไป แม้ไม่แน่ใจว่ามันสมควรเอาเรื่องน้องสาวตัวเองมาเปิดเผยหรือไม่ แต่เธอก็ไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องมา
