อยากลองดีก็เอา

"ขึ้นรถ" เขาบอกพร้อมกับสะบัดหน้าย้ำคำสั่ง ด้วยท่าทางคุกคาม น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบจนคนฟังรู้สึกหนาวไปถึงกระดูก “จะพาเกลไปไหน" เกลวรินก้าวถอยหลังออกห่าง เธอพยายามมองหาทางหนีหรือใครสักคนที่จะช่วยเธอได้ แต่ในวินาทีนี้อำนาจของเวคินดูจะแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ “เอาสิ ถ้าจะกลับเข้าไปละก็เราได้เห็นดีกันแน่” เขาถลึงตาใส่เมื่อพูดจบ ราวกับจะเตือนว่าหากเธอคิดจะกลับไปซบหมอนที่ชื่อเตชินในห้องประมูลอีกล่ะก็ เขาจะทำลายทุกอย่างให้ย่อยยับลงตรงนี้ “อยากลองดีก็เอา" เมื่อเห็นเกลวรินชะงักก็ออกคำสั่งอีก "ขึ้นรถ" "ไม่!" เสียงตวาดของหญิงสาวทำให้เขาหงุดหงิดขึ้นอีก ความอดทนของเวคินขาดสะบั้นลงทันที เวคินตรงเข้าไปบีบต้นแขนแล้วดึงกลับมาที่รถ อย่างไม่ปรานี แรงบีบมหาศาลทำให้เกลวรินนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เขาเปิดประตูรถออกแล้วผลักเกลวรินลงไปนั่ง จากนั้นก็ปิดประตูกระแทก ดังปัง! สะโพกของเธอกระแทกลงกับเบาะอย่างแรง ต้นขาก็