บรรยากาศภายในห้องนอนสั่นสะเทือนด้วยแรงโทสะของชายหนุ่ม เกลวรินทรุดตัวลงกับพื้น หัวใจของเธอเหมือนถูกบีบเค้นจนหายใจไม่ออก
“พี่คิน... ให้เกลอธิบายก่อน!”
เกลวรินอ้อนวอนเสียงเครือ หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
"ไม่!"
เสียงตวาดลั่นออกมาอย่างเดือดดาลทำเอาเกลวรินนิ่งงัน ร่างเล็กสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวในพายุอารมณ์ของเขา
“ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น พี่เห็นกับตาแล้ว... พอกันที!"
เวคินเดินไปเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานแล้วหยิบซองใส่ทะเบียนสมรสออกมา กระดาษแผ่นนั้นที่เคยเป็นตัวแทนของพันธะสัญญาและความรักที่เขาแอบหวังลึกๆ ว่าจะเริ่มต้นใหม่ เขาตั้งใจจะฉีกแต่ก็นิ่งค้างอยู่ชั่วครู่แล้วเปลี่ยนใจ ขยำจนเป็นก้อนกลมแทน แรงบีบจากมือหนาแสดงถึงความเจ็บปวดที่แปรเปลี่ยนเป็นความแค้น
“เธอเป็นอิสระแล้วเกล จากนี้เธอกับพี่ไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว อยากจะไปนอนกับใครก็ตามใจ!"
เวคินโยนทะเบียนสมรสที่ขยำแล้วลงบนพื้นก่อนจะ
