"ก็ใช่น่ะสิ!"
เวคินตวาดสวนคำถามของเตชินทันควัน เขาเหลือบมองบิดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสมเพชและเอือมระอาที่เห็นคนเป็นพ่อไม่ระแคะระคายเรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้นภายใต้จมูกตัวเองเลยแม้แต่น้อย ก่อนที่เขาจะหันกลับมาจ้องเขม็งที่แก้วตา แววตาคมกริบนั้นสั่นระริกด้วยความโกรธจัด
"สารภาพมาซะว่าเธอทำแบบนี้เพื่ออะไร! บอกไว้ก่อนนะ... ถึงเธอจะไม่พูด ฉันก็มีทางรู้ทุกอย่างอยู่ดี เพราะพรุ่งนี้ฉันจะไปเค้นเอาความจริงจากไอ้หมอชู้รักของเธอ จะเอาให้มันพังจนหมดอนาคตไปเลย!"
คำขู่เรื่องหมอชู้รักทำให้กำแพงความนิ่งเฉยของแก้วตาพังทลายลงทันที ดวงตาที่เคยแสร้งทำเป็นเลื่อนลอยกลับมาวาวโรจน์ด้วยความตื่นตระหนก
"อย่านะไอ้เวคิน!"
เวคินแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม
"หึ... เลิกบ้าได้แล้วหรือ?"
เตชินที่ยืนฟังอยู่ถึงกับสติหลุด เขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่เขาชุบเลี้ยงมาจะกล้าหลอกลวงเขาได้ลงคอ
"นี่เธอ... เธอแกล้งบ้าอย่างที่ไอ้คินมั
