แสงแดดอ่อนยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างทางเดินโรงพยาบาล แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกหนักอึ้งในใจของ เวคิน เบาบางลงเลยแม้แต่น้อย เขาเพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานของ นายแพทย์นพรุจ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชที่เป็นคนดูแลเคสของแก้วตามาโดยตลอด ความจริงทั้งหมดถูกแผ่กระจายออกมาจนน่าสะอิดสะเอียน เอกชัย กับ ช่อลดา เดินตามเพื่อนสนิทออกมาด้วยสีหน้าปั้นยาก เอกชัยถอนหายใจทิ้งแรงๆ ราวกับจะไล่ความอึดอัด "ให้ตายเหอะคิน... ฉันแทบไม่เชื่อเลยจริงๆ ว่าจะมีผู้หญิงอย่างแก้วตาอยู่ในโลกนี้" เอกชัยเปรยขึ้นพลางส่ายหัว "ฉันคิดว่าเรื่องวางแผนซับซ้อนขนาดนี้จะมีแต่ในละครหลังข่าวเสียอีก" เขาชำเลืองมองช่อลดาที่เดินข้างๆ "นี่... ผู้หญิงเขาจะมีด้านมืดแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่าเนี่ย?" ช่อลดาย่นจมูกใส่สามีทันควัน "ไม่เฉพาะผู้หญิงหรอกค่ะพี่เอก ผู้ชายก็มีด้านมืดเหมือนกันนั่นแหละ อย่ามาเหมาเข่งนะ" "มันไม่ใช่เรื่องเพศหรอก...

