"พี่จะทำให้เธอลืมชื่อพ่อพี่ไปเลย... เกล"
เวคินกระซิบเสียงพร่า ก่อนจะก้มลงไปมอบรสสัมผัสที่รุนแรงและลึกซึ้งกว่าเดิม
"ฮื้อออ~ อ๊าาา~ ซี๊ดดด... อ๊ะๆๆ... พี่คิน... แรงอีก... อ๊ะๆๆๆ"
แสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านผ้าม่านลูกไม้เข้ามาในห้องนั่งเล่นริมน้ำ กระทบลงบนร่างสองร่างที่กำลังพัวพันกันอยู่บนโซฟาหนานุ่ม กลิ่นอายของความแค้นในตอนแรกถูกเจือจางด้วยกลิ่นหอมหวลของกามารมณ์ที่พุ่งสูงจนกู่ไม่กลับ เวคินคุกเข่าลงระหว่างขาเรียวสวยของเกลวริน สายตาของเขาจ้องมองเนินเนื้อสาวที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความกระสันอยาก
เมื่อเขาก้มกลับลงไปกดลิ้นตรงตำแหน่งเดิม เธอก็คลี่ยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ ความสยิวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วสรรพางค์กายจนเกลวรินต้องเชิดหน้าขึ้น สองมือขยยุ้มเส้นผมหนาของชายหนุ่มเอาไว้แน่น สะโพกขาวนวลขยับขึ้นลงเพื่อช่วยเบาแรงของเขา รวมถึงให้ปลายลิ้นของเขาสอดเข้าภายในลึกขึ้น
"อ๊ะ... อ๊าาา... พี่คิน... ซี๊ดดด"
เสียงหวานคร
