“เจน นี่คุณโกรธอะไรผมรึเปล่าเนี่ย” เขาถามเพราะเห็นท่าทีของเธอแปลกไป “ทำไมคุณไม่ยอมคุย ไม่ยอมมองหน้าผมเลย
“คุณนั่นแหละ ฉันมองหน้าคุณก็หลบตาฉันตลอด”
ระหว่างที่คิมหันต์พยายามจะโต้แย้งเธอกลับ น่าเสียดายที่ทีมงานเข้ามาจัดเสื้อผ้าพอดี ขัดจังหวะสิ่งที่เขาพยายามจะตอบกลับเธอ กระทั่งสามสิบนาทีผ่านไป ลองชุดเสร็จ ถ่ายรูปเสร็จ และเปลี่ยนชุดกลับมาเป็นชุดเดิมเสร็จ เขาก็พูดเสียงดังให้ทีมงานสาวสองคนนั่นได้ยิน บอกให้เธอขึ้นไปรอผู้จัดการของเธอด้านบน ก่อนรีบดึงแขนเธอเข้าไปในลิฟต์
“เจน ผมว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อยแล้วแหละ”
“ฉันไม่มีอะไรต้องคุยกับคุณ เรื่องงานเราก็คุยจบไปเมื่อกี้แล้วหนิ”
ระหว่างที่อยู่ในลิฟต์ เชื่อว่าหัวใจของทั้งสองต่างถีบตัวแรง เต้นตึกตักระรัวเร็ว มือใหญ่ของเขายังคงจับข้อมือเล็กๆ ของเธอไว้ จนลิฟต์เดินทางมาถึงชั้นห้า ซึ่งเป็นชั้นบนสุดของตึก
“เจน เรื่องของเรามันยังไม่จบ ผมว่าคุณรู้ดีว่า
