วันต่อมา
แสงแดดสาดเข้ามากระทบพื้นห้อง ท้องฟ้าสดใสไร้กลุ่มเมฆปกคลุมในอุณหภูมิเย็นสบาย ไม่ร้อนมากและไม่หนาวจนเกินไป บนโต๊ะข้างหัวเตียงชามข้าวต้มร้อนๆ วางอยู่บนถาดคู่กับแก้วยาและน้ำเปล่า ชายหนุ่มรูปร่างสูงนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง
วินาทีต่อมาคีย์การ์ดอันนั้นแตะลงบนระบบรักษาความปลอดภัยด้านหน้าห้อง ส่งผลให้ประตูไม้บานนั้นถูกเปิดออก สตรีรูปร่างอรชรสวมเสื้อยืดตัดกับกางเกงยีนขายาว เธอรีบจ้ำอ้าวเข้ามาดูอาการของพระศุกร์ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงขนาดคิงไซซ์
ดวงตากลมโตปะทะเข้ากับร่างกายกำยำ ไม่รีรอที่แอรินจะเอื้อมฝ่ามือลงมาทาบทับตรงหน้าผากกว้าง อุณหภูมิร่างกายอุ่นๆ บ่งบอกว่าเมื่อคืนพระศุกร์ไข้ขึ้นสูงขนาดไหน ถ้าไม่มีคนคอยเช็ดตัวให้ป่านนี้เขาคงจะช็อกไปแล้วก็ได้
“แล้วไม่สบายขนาดนี้ทำไมไม่ไปหาหมอ” วินาทีถัดมาเขาค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมามองผู้หญิงตัวเอง
ริมฝีปากรูปกระจับขยับถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง ดวงตาคู่สว
