หลังจากกล่าวลาคุณอุดมเรียบร้อย ร่างสูงของเฟยหลงเดินเคียงข้างเลขาคนสวยผ่านโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นไม้หอมจากเครื่องหอมจีนลอยคละคลุ้ง มือแกร่งข้างซ้ายล้วงกระเป๋าตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาคลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอ่ยปากอย่างสบายอารมณ์
“เธอก็หาข้อมูลมาดีเหมือนกัน เพิ่งเข้ามาทำงานแต่ก็ถือว่าวันนี้ทำได้ดีมาก” เฟยหลงเอ่ยปากชมเลขาคนสวย เมื่อได้ยินอย่างนั้นริมฝีปากอวบอิ่มยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันขาวชัดเจน
หมวยลินยกฝ่ามือลูบพวงแก้มเนียนของตัวเองเบา ๆ รู้สึกร้อนผ่าวจนไม่กล้าสบตากับเขา ขณะเดียวกันทั้งคู่เดินมาหยุดด้านหน้าภัตตาคารเพื่อรอรถยนต์มารับ
“คุณจางชมหมวยด้วย เขินนะคะเนี่ย”
“ก็ถ้าทำตัวน่ารักแบบนี้ต้องชมบ้างสิ ดูท่าคุณอุดมจะยอมเซ็นสัญญากับเราแล้ว” ถ้อยคำของเขาส่งผลให้หมวยลินยิ้มกว้างด้วยความดีใจ สุดท้ายสิ่งที่เธอกังวลมาหลายวันก็รู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูก
“แค่นี้หมวยก็โล่งใจแล้วค่ะ ที่ไม่ทำให้บริษัทขาดทุน
