เรือนร่างอรชรสวมเดรสสั้นสีครีมเดินมาหยุดตรงหน้าประตู ใบหน้าหวานละมุนคลี่ยิ้มหวานให้กับคนที่นั่งทำงานอยู่อย่างน้ำอิง แต่ดูเหมือนเธอมีเรื่องอยากจะบอกหมวยก่อน ไม่ทันได้เอ่ยอะไรออกไปคนตัวเล็กก็เปิดประตูไม้โอ๊คเข้าไปสู่ห้องทำงานของผู้บริหาร ภายในตกแต่งสไตล์เรียบหรู โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้องด้านหลังเก้าอี้หนังแท้สีดำมีตู้หนังสือและรูปปั้นราคาแพงตั้งอยู่
ผนังกระจกบานใหญ่เปิดรับแสงธรรมชาติและบรรยากาศเมืองหลวงที่ทอดยาวออกไปไกลสุดลูกตา ถัดมาดวงตากลมโตสีน้ำตาลประกายทองคู่นั้นปะทะเข้ากับร่างสูงกำยำที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของเขา แต่ตรงหน้าของเฟยหลงดันมีผู้หญิงอีกคนนั่งอยู่ด้วย
“เอ่อ...ขอโทษค่ะ หมวยไม่ทราบว่าคุณจางมีแขก งั้นเดี๋ยวมาใหม่นะคะ” ริมฝีปากอวบอิ่มเอ่ยถ้อยคำด้วยน้ำเสียงใสซื่อ
“เข้ามาสิ เธอไม่ต้องออกไปหรอก” น้ำเสียงนุ่มลึกของเฟยหลงเปล่งวาจาบอก ส่งผลให้รองเท้าส้นสูงคู่นั้นก้าวม
