บทที่ 11
หน้าที่ของหมวย
ท้องฟ้าเป็นสีทองอร่าม แสงอาทิตย์ยามเย็นพาดผ่านไหล่ตึกพาณิชย์สะท้อนภาพที่สวยงาม หมู่นกเกาะอยู่บนระเบียงชั้นสามก่อนจะกลางปีกโผบินบนท้องฟ้า ร้านตัดผมสไตล์เก่าแก่ตั้งอยู่ริมถนนแถมยังมีลูกค้าเข้ามาใช้บริการอยู่บ้างประปราย เสียงพูดคุยกันเจื้อยแจ้วดังแว่วมาจากร้านค้าที่เปิดมานาน ปะปนกับเสียงเครื่องยนต์ที่ขับผ่านทำให้ย่านนี้ไม่เคยเงียบเหงา
ตึกแถวหัวโค้งหลังนี้สร้างมานานกว่าสามสิบปี สีของผนังซีดจางลงตามกาลเวลา เถาวัลย์เลื้อยพันริมกำแพงราวกับเรื่องราวมากมายที่ถาโถมเข้ามาในครอบครัวนี้ ร่างกายของอาม่าวัยเจ็ดสิบแปดปีสวมเสื้อคอเต่าสีครีมจับคู่กับกางเกงขากว้างสีดำ ให้ลุคสบายและดูมีเอกลักษณ์ อาม่าทับทิมถือจานข้าวมาวางบนโต๊ะไม้ในครัวเล็ก ๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแกงจืด
ผมหงอกขาวของอาม่าเสริมภาพลักษณ์ดูสง่างาม ดวงตาสีน้ำตาลภายใต้กรอบแว่นมองดูอาหารบนโต๊ะ ก่อนจะเดินกลับไปหยิบ
