หนุ่มๆเดินขึ้นมาบนชั้น 2 ของบ่อนจำต้องหยุดฝีเท้าลงเมื่อได้กลิ่นอะไรบางอย่าง ทุกคนรีบเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปก็เห็นสาวๆรวมทั้งปิ่นกำลังตำส้มตำปูปลาร้ากันอยู่ เสียงหัวเราะพูดคุยสนุกสนานดังลั่นไปทั้งชั้น
“ แม่งเอ้ย !! แน่นอนจริงๆข้างล่างเขาฆ่ากันตายห่าหมดละ ข้างบนไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวอะไรตำส้มตำกันมันเลย กูละเชื่อเลยจริง ๆ ” เมฆเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็น พลางส่ายหัวอย่างเหลือจะเชื่อกับสาวๆ
หนุ่มๆรีบสาวเท้าเดินไปหาสาวๆที่นั่งขัดสมาดตำส้มตำกันอยู่ ทุกคนจ้องมองไปยังจานส้มตำนิ่ง สีสันหน้าตาหน้ากินราวกับมาจากร้านอาหารก็ไม่ปาน
คนแพ้ท้องอย่างภูผาไม่รอช้าใช้ช้อนส้อมตักส้มตำในจานเข้าปากไปทันที ภูผาตักเข้าปากไปคำแล้วคำเล่า มือหนาถือจานส้มตำไม่ยอมวาง เมฆที่เห็นเฮียกินอย่างเอร็ดอร่อยก็เดินไปหยิบช้อนส้อมมาตั้งท่าจะตักส้มตำในจาน ภูผารีบหันหลบอย่างไว
“ หยุดเลยไอ้เมฆ จานนี้ของกู ”
“ เฮียอะไรว่ะ จะกินคนเดียวรึ
