หนีที่ 27
ไร้ยางอาย
"คุณพ่อขา คิดถึงจังเลยค่ะ"
"หืม ฮาฮ่า อะไรกัน ห่างกันไม่กี่อาทิตย์ ปากหวานกับพ่อเป็นแล้วงั้นเหรอเนี่ย"
เสียงพูดคุยหยอกล้อกันของสองพ่อลูกตระกูลรองดังก้องยังคฤหาสน์แดนใต้ ตามประสาพ่อลูกที่ไม่ได้เจอหน้ากันร่วมเดือน บรรยากาศโดยรอบดูชื่นมื่นเหลือเกินในความรู้สึกของบรรดายากูซ่าเจ้าถิ่น แต่ช่างดูน่าเบื่อหน่ายนักกับคนที่ไม่ได้อยากมาอยู่จุดนี้ด้วยเลยสักนิด อย่างหนุ่มยากูซ่าพ่อลูกแฝดคนนี้
"ขอบใจมากนะฮิโรชิ ที่เป็นธุระเรื่องของอายูมุให้ เห็นพวกเธอสนิทกันแบบนี้ฉันก็ดีใจ"
'สนิทกันกับผีอะไรล่ะ'
ฮิโรชิร้องก้องในใจแทบจะทันทีเมื่อได้ยิน แต่สิ่งที่สามารถเอ่ยออกไปได้ตอบรับสั้นๆ พร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยตามมารยาทเท่านั้น
"เอาล่ะ ไหนๆ นายก็อุตส่าห์เป็นธุระมาส่งอายูมุให้ถึงที่แล้วนี่ อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนดีกว่านะ ถือว่าเป็นการตอบแทนน้ำใจ"
"เอ่อ ไม่เป็นไรครับ พอดีผม เอ่อ มีอย่างอื่น
