“เอาเป็นว่า...ไม่ใช่แค่หนูที่เกลียดเขา เพราะเขาเองก็เกลียดหนูเหมือนกัน เราต่างก็เกลียดกันค่ะ”
เขาไม่เห็นด้วยกับเธอเลยสักนิด เขาไม่เคยเกลียดเธอเลย ไม่มีสักวินาทีที่จะรู้สึกอย่างนั้น แม้จะพยายามสักแค่ไหนก็ทำไม่ได้จริงๆ แต่จะให้เขาออกไปตอนนี้ เพื่อแก้ต่างให้ตัวเองพ้นข้อกล่าวหา เขาก็คงจะทำไม่ได้เช่นกัน เดี๋ยวพวกเขาก็รู้หมดสิ ว่ามีคนนิสัยไม่ดีมาแอบฟังพวกเขาสนทนากันที่หน้าต่าง
“เพราะอะไรลูก เขาทำอะไรลูกรึเปล่า”
เธอไม่คิดจะบอกความจริงกับบิดาหรอก เพราะถ้าเธอบอก เขาได้หัวแบะตายคาเกาะนี้แน่
“เปล่าค่ะพ่อ ก็แค่คนไม่ถูกชะตากันน่ะค่ะ แบบเห็นครั้งแรกก็เกลียดเลย ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล”
“แต่เขาโตขึ้นมาเป็นคนดีใช่มั้ย”
ลูกสาวเขาถอนหายใจพรึด “ไม่รู้สิคะ”
“คุณประภัสสรเธอฝากฝังพ่อไว้ ก่อนที่เธอจะตาย เธอบอกให้ช่วยดูแลลูกเธอด้วย เธอคงไม่คาดคิดว่าพ่อจะโชคร้ายติดคุกไปซะก่อน เวรกรรมแท้ๆ”
เมื่อถึงความจริง
