เช้าวันใหม่...
ฉันตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอพี่ซันอยู่ในห้องแล้ว ฉันหยิบโทรขึ้นมาดูมีข้อความของไวท์กับพี่ป่าส่งมา
"ตื่นแล้วหรอ มากินข้าวกัน"
ยังไม่มันที่ฉันจะเปิดอ่านข้อความพี่ซันโพล่มาสะก่อน ฉันปิดหน้าจอโทรศัพท์
พี่ซันเดินมาที่เตียงแล้วก็พยุงฉันขึ้น แล้วก็พาฉันไปนั่งที่โต๊ะอาหาร เพราะฉันยังเดินไม่คล่องเท่าไหร่
ฉันมองดูอาหารที่ถูกจัดวางบนโต๊ะอาหาร อย่างแปลกใจ แล้วฉันก็เงยหน้าขึ้นมองหน้าพี่ซัน นี่อย่าบอกนะว่าพี่ซันเป็นคนทำอาหารพวกนี้
"มึงไม่ต้องมองกูแบบนั้น อาหารพวกนี้ไม่ใช่กูที่เป็นคนทำอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นกินได้ท้องไม่เสีย" พี่ซันพูดขึ้น คงจะเห็นฉันทำหน้าแปลกๆ
"แล้วไป" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก
จากนั้นฉันกับพี่ซันก็พากันทานข้าวด้วยกัน
"มหาลัยเปิดเทอมเดือนไหน ?"
"อีกสองเดือนค่ะ"
"มึงเลิกขายตัวได้ไหมริน" ฉันวางชอนลงจานทันทีที่พี่ซันพูดคำนี้
"รินว่ารินเคยพูดเรื่องนี้กับพี่หลายครั
