4 ปีต่อมา
" แว๊กกกกกกก ไม่เอาครับคุณหนูผมกลัวแล้ววว "
" ว๊ากกกกกก!! ผมกลัวแล้วครับคุณหนูไอรีนครับ ทิ้งมันไปเถอะครับ " เมื่อหนูไอรีนหยุดวิ่ง แก๊กและเดชนั่งลงอย่างหมดแรงเหนื่อยหอบไปตามๆกัน เอาหลังพิงกัน ก็เจ้านายตัวน้อยเอางูตัวเล็กมาหลอกพวกเขา วิ่งหลอกทั่วสนามหญ้าหน้าบ้าน มันไม่ใช่งูปลอมนะ แต่มันคือของจริง เพียงแต่มันไม่มีพิษแค่นั้นเอง สายน้อยหน้าตาน่ารักหน้าชัง ดวงตากลมโต ผิวขาวอมชมพู แก้มป่อง จมูกโด่ง ผมยาวตรงสลวย น่ารัก สาวน้อยวัย 3 ขวบครึ่งกลับหัวเราะชอบใจ ไม่มีท่าทีว่ากลัวงูเลยซักนิด
" มันไม่น่าจัวเยยค่ะยุงเดก น้องน่ายักจาตาย ยุงแก๊กกับยุงเดกตัวโตก่างูตั้งเยอะ จำไมจัวงูตัวเย็ก "
(มันไม่น่ากลัวเลยลุงเดช น้องน่ารักจะตาย ลุงแก๊กกับลุงเดชตัวโตกว่างูตั้งเยอะ ทำไมกลัวงูตัวเล็ก )
" แต่พวกผมกลัวครับคุณหนู มันน่ารักตรงไหนครับเนี่ย ปล่อยมันไปเถอะครับ " แก๊กพูดไปหอบไป
หนูน้อยไอรีนทำหน้างอ
