แสงสว่างที่ส่องเข้ามากระทบเปลือกตาทำเอาลูกพีชอดไม่ได้ที่จะนิ่วหน้าอย่างนึกรำคาญ เขาขยับตัวเล็กน้อยและจับผ้าห่มเตรียมจะดึงขึ้นมาคลุมโปงเพราะถ้าจะให้ลุกไปปิดม่านตอนนี้ต้องบอกเลยว่าไม่มีทาง! ทว่าความร้าวระบมแถวสะโพกก็ทำให้เพชรชรัชต์อดไม่ได้ที่จะลืมตา ก่อนจะต้องเบิกตากว้างในวินาทีถัดมา เมื่อเห็นว่าร่างเปลือยเปล่าของคนที่กอดก่ายมาทั้งคืนเป็นใคร
“เอาจริงเหรอเนี่ย...โอ๊ย!” เสียงทุ้มหวานของคนเพิ่งตื่นหมาด ๆ สบถกับตัวเอง เพราะพอขยับตัวปุ๊บก็เริ่มรู้สึกปวดระบมช่วงล่างขึ้นมา
มือเรียวเอื้อมไปนวดเอวตัวเองเบา ๆ เพราะดูเหมือนเรื่องเมื่อคืนคงจะหนักหน่วงเกินไปสำหรับคนซิงอย่างเขาละนะ จะว่าไงดี... ต่อให้เมาแค่ไหนต่ำอเห็นสภาพเตียงที่เละเทะยุ่งเหยิงขนาดนี้ ไม่มีทางหรอกที่จะเดาไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอเห็นคราบแห้งกรังที่เปรอะเปื้อนตามผ้าปูและผ้าห่มเต็มสองตาว่ามันมีเยอะขนาดไหน ลูกพีชก็อดที่จะตั้งคำถามไม่ได้
