“พี่เจน ขอผมคุยอะไรด้วยหน่อยสิครับ”
ดาราหนุ่มเดินตามเจนณรงค์ออกมายังริมหาดหลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ เขาเก็บโทรศัพท์มือถือที่กำลังจะกดโทรหาลูกสาวลงในกระเป๋ากางเกงแล้วผายมือเชิญพระเอกหนุ่มซึ่งเด็กกว่านับสิบปีไปอีกทางที่ไม่ค่อยมีใครเดินผ่านไปมานัก
“มีอะไรหรือไวท์”
“พี่กับน้ำตาล เป็นอะไรกัน”
“แล้วนายคิดว่าเราเป็นอะไรกันล่ะ”
วทัญญูขมวดคิ้วมุ่น กรามแกร่งขบแน่น จะให้เขาบอกหรือว่าเขาคิดว่าสองคนนี้เป็นอะไรกัน คนตรงหน้าคงไม่รู้สินะว่าเขารู้ความลับหมดแล้วถึงยังมาเล่นลิ้นอยู่ได้
“ที่ผมถามพี่เพราะผมต้องการคำตอบ จะได้ตัดสินใจถูกว่าควรเอาไงต่อไป”
“นายสามารถตัดสินใจได้เลยโดยไม่ต้องมาถามพี่”
“พี่กับน้ำตาลมีอะไรกันใช่ไหม ผมรู้นะ”
“นายรู้แล้วยังมาถามพี่ทำไม หรือไม่แน่ใจ”
คนหล่อเลิกคิ้วสูง ไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือสะทกสะเทือนสักนิดที่เขารู้ว่าตนแอบลักกินขโมยกินผู้หญิงที่อาจจะเป็นของคนอื่น
“ผมรู้หมดแล้ว
