นาตาลีค่อย ๆ ย่องลงมาจากชั้นบน เห็นมะปรางยืนกวาดบ้านหันหลังให้จึงเร่งฝีเท้าเพราะไม่อยากให้ใครเห็นหน้า แต่แล้วต้องชะงักเมื่ออยู่ ๆ ผู้ชายที่เดินตามหลังเธอมาตะโกนเรียกแม่บ้านเสียงดัง
“มะปราง”
“คะ คุณเจน”
มะปรางหันไปมองเจ้านายทันที สองสาววัยใกล้เคียงกันต่างชะงักด้วยความตกใจ มองหน้ากันด้วยความประดักประเดิด แต่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวกลับอมยิ้มขำ
“เย็นนี้ทำกับข้าวเผื่อคุณน้ำตาลด้วยนะ ขอเป็นเมนูผัก ไม่เน้นเนื้อสัตว์”
นาตาลีหันขวับไปมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นแล้วรีบเดินออกจากบ้านหลังนี้โดยเร็วที่สุด
“ค่ะ คุณเจน”
ผู้กำกับหนุ่มรูปหล่อเดินควงกุญแจรถพร้อมผิวปากอย่างอารมณ์ดีที่ได้ทำในสิ่งที่เธอไม่ชอบ
“ขึ้นรถสิ”
“ส่งปากซอยพอค่ะ น้ำตาลจะนั่งแท็กซี่ไป”
“เดี๋ยวพี่ไปส่งที่มหาวิทยาลัยเลย”
“ไม่ต้อง น้ำตาลไม่อยากให้ใครเห็น”
“อย่าเรื่องมากนาตาลี ขึ้นรถ วันนี้เลิกเรียนกี่โมง พี่จะไปรอรั
