ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วันที่ 14 กุมภาพันธ์ เวลา 16:45 น.
บรรยากาศยามเย็นภายในมหาวิทยาลัยวันนี้ดูแตกต่างไปจากทุกวัน ราวกับโลกทั้งใบถูกย้อมด้วยฟิลเตอร์สีชมพูฟุ้งฟิ้ง ทางเดินเท้าที่ปกติเต็มไปด้วยนักศึกษาเดินเร่งรีบไปเรียน วันนี้กลับคลาคล่ำไปด้วยคู่รักที่เดินจับมือกันกระหนุงกระหนิงกับแผงขายดอกกุหลาบสีแดงสดที่วางขายเกลื่อนกลาดตั้งแต่หน้าประตูมอไปจนถึงหน้าตึกเรียนและสติกเกอร์รูปหัวใจสีแดงที่แปะตามเสื้อนักศึกษาจนแทบไม่เห็นเนื้อผ้า
ฟาเดียนั่งท้าวคางอยู่บนม้านั่งหินอ่อนใต้ตึกคณะ มองดูภาพความหวานชื่นรอบตัวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนเสื้อนักศึกษาของเธอมีสติกเกอร์หัวใจแปะอยู่สองสามดวง ในมือถือแก้วชาเขียวปั่นที่น้ำแข็งเริ่มละลายจนจืดชืด
“เฮ้อ คนมีคู่ไม่รู้หรอก ว่าคนรอแฟนมันเหงาแค่ไหน” พะแพงสาวสวยหุ่นนางแบบประจำกลุ่มเอ่ยแซวพลางสะบัดผมยาวสลวย “ไหนบอกว่าคุณกัปตันจะมารับไง? นี่มันเย็นแล้วนะ แกโดนเทกลางอากาศรึเป
